จากพระบรมธาตุแห่งนครศรีธรรมราชสู่สถานะมรดกโลก
นครศรีธรรมราชเป็นเมืองประวัติศาสตร์แห่งพราหมณ์ที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 9-14 เป็นยุคที่ศาสนาพราหมณ์ทั้งไศวนิกาย (นับถือพระศิวะ) และไวษณพนิกาย (นับถือพระวิษณุ) เจริญรุ่งเรืองสูงสุดในอาณาจักรนครศรีธรรมราช โดยสังเกตุจากโบราณสถานที่ได้ขุดค้นเจอมามากมายในหลายๆอำเภอของจังหวัดนครศรีธรรมราช จนมาถึงพุทธศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมาอิทธิพลพราหมณ์เริ่มลดลงเมื่อพุทธศาสนานิกายเถรวาท ลัทธิลังกาวงศ์ แผ่เข้ามาอย่างมั่นคง นับจากนั้นเป็นต้นมา ศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธก็ควบคู่กันมาอย่างแยกไม่ออกจนมาถึงปัจจุบัน และไม่ว่าจะยุคไหน พุทธ-พราหมณ์ก็จะคงอยู่คู่กันไปจนชั่วกัปชั่วกัลป์ ตามพระไตรปิฏกพระพุทธเจ้าหลายพระองค์ลงมาจุติในตระกูลพราหมณ์มหาศาล อันเป็นปรกติวิสัยแห่งพระพุทธเจ้าที่เมื่อจะลงมาจุติก็จะลงมาจุติในสองวรรณะเท่านั้น คือ วรรณะกษัตริย์และวรรณะพราหมณ์เพียงเท่านั้น ไม่สามารถลงมาจุติในวรรณะอื่นได้ และเมื่อพระองค์ลงมาจุติก็จะศึกษาในไตรเพทของพราหมณ์ก่อนเสมอ ฉะนั้นไม่ว่าจะกัปหรือกัลป์ไหนๆ ศาสนาพราหมณ์และพุทธก็จะอยู่คู่กันไปตลอดกาล ตราบจนพราหมณ์ได้ฟังธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและได้บรรลุถึงซึ่งมรรคผลนิพพาน
#พราหมณ์นครศรีธรรมราช #พราหมณ์ธวัชชัย #วิภีษณพราหมณ์